Her ne kadar Bush, konuşmasında adını anmadıysa da basına dağıtılan resmi Amerikan belgelerinde yeni Irak stratejisinin temel unsurlarından biri olarak PKK ile mücadele de anılıyor. Amerikan yönetimi bir yandan Iraklılardan PKK’ya karşı çabalarını artırmasını isterken, diğer yandan Türkiye ile Irak arasında ilişkilerin düzelmesi için bilfiil gayret göstermeyi taahhüt ediyor. Bununla birlikte Kerkük konusuna doğrudan hiç atıfta bulunulmamasının Ankara’yı rahatsız edeceği de açık. Yine de Türkiye’nin ABD’nin gözünde bir ölçüde değer kazandığını söyleyebiliriz. Bunda Bush’un bütün ısrarlara rağmen İran ve Suriye ile diyaloga itibar etmemesi, hatta Tahran rejimini nerdeyse baş düşman ilan etmesi de etkili olmuşa benzer.

Yeni stratejide, eski Baas üyelerinin yönetime katılması, petrol gelirinin adil dağıtımı, bir yıl içinde yerel seçimlerin yapılması ve Şii milislerin de silahsızlandırılması gibi Sünnileri sisteme katmaya yönelik birçok adım öngörülüyor. Bunlar Suudi Arabistan, Mısır, Ürdün gibi Sünni ülkeleri ve tabii ki Türkiye’yi de memnun edecek hususlar.

Ancak Şiiler, hatta Kürtler bu konularda samimiler mi? İsteseler de, mesela Mukteda el Sadr’ı ve Mehdi Ordusu’nu tasfiye edebilirler mi? Zaten planın en büyük zaafı esas sorumluluğu Iraklılara yükleyip Amerikalılara “destek” fonksiyonu biçmesi. Çünkü Washington’da, Bush’un en yakın çevresi de dahil Maliki’ye güvenen pek kimse yok gibi. Dolayısıyla yeni planın hemen hemen hiç şansı olmadığı düşünülüyor. Bush’un görev süresi bitene kadar Irak’tan çekilmeyip bütün yükü yerini alacak olan (muhtemelen Demokrat) Başkan’a yükleyeceği, bu arada daha fazla Amerikan askeri ve parasını da heder edeceği yorumu yapılıyor.