Arama terimlerinizi girin
Arama formu gönder
Web
rusencakir.com
Biyografi
Makaleler
Kitaplar
Dış Basın Foreign Press
İç Basın
Resim Arşivi
İletişim
MAKALELER
Kategori :
Kürt Sorunu
İslam - Türkiye
İslam - Dünya
Ülkücü Hareket
Türkiye Genel
Dünya Genel
Ortadoğu
Türk-ABD İlişkileri
Amerika
Medya :
Hürriyet
Milliyet
Star
Vatan
Radikal
Akşam
Posta
Sabah
Tempo
Zaman
Yabancı Basın
NTV MAG
Birikim
bianet.org
Cumhuriyet
Tercüman
Yeni Şafak
Birgün
Yeni Asya
Vakit
NTVMSNBC
D.B. Tercüman
Habertürk
-
Başlık
Kategori
Medya
Yayın Tarihi
DTP-PKK ilişkisinin yararları ve zararları
Kürt Sorunu
Vatan
15.05.2008
Kapatma davasının sonucu üzerine 5 spekülasyon
Türkiye Genel
Vatan
14.05.2008
Nedir bu “Galatasaray ruhu?”
Türkiye Genel
Vatan
13.05.2008
Yoğun bir çatışma döneminin eşiğinde
Kürt Sorunu
Vatan
11.05.2008
Laiklik ombudsmanlığına itirazlar ve cevaplar
İslam - Türkiye
Vatan
09.05.2008
Türkiye’nin yeni tartışma konusu: Laiklik ombudsmanlığı
İslam - Türkiye
Vatan
08.05.2008
AKP’nin demokrasiyle sorunları olması kapatılmasını meşrulaştırmaz
Türkiye Genel
Vatan
07.05.2008
Erdoğan’ın 1 Mayıs’ta yaptığı 10 HATA
Türkiye Genel
Vatan
04.05.2008
Erdoğan ve AKP 1 Mayıs’ta büyük bir fırsat kaçırdı
Türkiye Genel
Vatan
02.05.2008
İşi uzatmak istemeyen Erdoğan kafasını giyotine uzatıyor
Türkiye Genel
Vatan
01.05.2008
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
...
DTP-PKK ilişkisinin yararları ve zararları
Önceki gün TBMM’de, DTP Grup Başkanı Ahmet Türk’ün partili milletvekillerine yaptığı konuşmayı dinledikten sonra kendi kendime “Bu konuşmayı on yıl önce de yapmış olabilirdi, on yıl sonra da yapabilir” dedim. Daha sonra bir-iki DTP’li milletvekiline bu görüşümü dile getirdiğimde hiç de itiraz etmediler.
Ne dedi Türk konuşmasında? DTP heyeti olarak kısa süre önce Kuzey Irak’ta yaptıkları temaslar hakkında bilgi vermesi dışında hep şu aynı kavramlar ekseninde konuştu: Barış, kardeşlik, diyalog, çözüm...
Kimileri DTP’lilerin bu kavramların içini iyice boşalttıklarını ileri sürüyor, ben o kadar acımasız değilim. Milletvekillerinin çoğunun samimi olarak Kürt sorununa barışçı ve kalıcı bir çözüm istediklerini biliyorum. Ama hiçbir yeni, elle tutulur, makul ve uygulanabilir öneri getirmeden, somut açılım yapmadan “barış istiyoruz” dediğinizde süregiden çatışmayı daha da kızıştırmaktan başka bir şey yapmamış oluyorsunuz.
PKK ipoteği
Bu tıkanıklığın temel nedeni DTP’nin Kandil (PKK) ve İmralı (Öcalan) ipoteğinden bir türlü kurtulamıyor olmaları. Aslında bu sadece DTP’nin sorunu değil. Faruk Bildirici’nin kaleme aldığı “Yemin Gecesi” adlı Leyla Zana biyografisini okuduğunuzda bu organik ilişki ve bağlantının ta HEP’ten, yani 1990 başlarından beri varolduğunu görürsünüz. Yine aynı kitapta yasal Kürt siyasetçilerin bazen baskı sonucu, bazen de gönüllü olarak PKK’nın onay ve desteğini aradıklarını; değişik zamanlarda kurulan partilerde PKK’nın her zaman “siyasi komiserler” bulundurduğunu da görürsünüz. Örneğin Bildirici kitapta, bir grup milletvekilinin Hürriyet Genel Yayın Yönetmeni Ertuğrul Özkök’le görüştüklerini; çıktıktan hemen sonra Zana’nın diğerlerinden ayrılıp büyük bir heyecanla bulduğu ilk telefon kulübesinden Bekaa ya da şam’daki Öcalan’ı aradığını anlatıyor.
PKK ile bu sistematik ilişki dün birçok partinin başını yaktı, bugün de DTP’yi yakacağa benziyor. DTP’liler ise sürekli olarak PKK ile aynı zeminde siyaset yaptıklarını, bunun aslında bir şans, fırsat olduğunu söylüyorlar. Nitekim DTP’nin PKK ile varolan ilişkisini “olumlu” bulanlar da var. Ben onlardan değilim.
Evet bugün DTP’nin, yarın onun yerini alacak olan partinin, Başbakan Erdoğan gibilerin temenni ettiği ve dayattığı gibi PKK’yı terörist ilan edip dışlamalarını beklemek gerçekçi olmaz. Böyle bir adım onların intiharı olur, kaldı ki PKK’yı terörist görmedikleri de belli.
Buna karşılık DTP’lilerin çoğunun PKK’yı eleştirmekten bile çekinmeleri, hatta korkmaları asla kabul edilemez.
Söylemeye çalıştığım şu: PKK’yı yöneten isimler yıllarını dağlarda, yasadışı koşullarda geçirdiler. Olaylara hep tekyanlı baktılar. İsteseler de ne Türkiye, ne de dünyadaki gelişmeleri doğru okumaları mümkün değil. Bu yüzden sık sık hata yapıyorlar, hem de çok vahim hatalar. DTP’liler sürekli boyun eğmek, onların çizdiği yola riayet etmek yerine PKK yöneticilerini sistemli bir şekilde eleştirebilseler, belki o zaman Kürt sorununun barışçı çözümü yolunda ciddi adımlar atılır.
Dağlıca’da kaçırılan askerlerin iadesinin görüntülerini hatırlayın. Üçüncü sınıf bir film sahnesiydi sanki. Başrollerde PKK’lılar vardı. DTP’li milletvekilleri birer figürandı. Sonuçta kamuoyunun büyük bir kısmı, askerleri teslim aldılar diye milletvekillerine sempati duymadı, tam tersine öfkeleri arttı.
Kapatılırsa ne olur?
Şimdi DTP’nin önünde bir kapatma davası var. Kapatılacağına kesin gözüyle bakılıyor ve DTP’li olmayıp da bu olasılıktan rahatsız olan pek kimse yok. Örneğin, kendi partisi de kapatılma tehdidi altında olan Erdoğan bile DTP’lilere selam vermeyip, ellerini sıkmayarak “taviz vermez devlet adamı” olduğunu kanıtlamaya çalışıyor.
Halbuki bundan önceki Kürt partilerinin kapatılması nasıl hiçbir şeyi çözmediyse DTP’yi kapatmak da hiçbir işe yaramayacak. Hatta şiddeti temel alan siyasetlerin önü daha fazla açılmış olacak.
Sonuç olarak, DTP’nin kapatılmasının hiçbir şekilde yararlı olmayacağına inanıyorum. Kapatılmaması halinde DTP’nin ne şekilde yararlı olacağı sorulacak olursa da, açıkçası çok ümit verebilecek durumda değilim. Zira PKK ve Öcalan ipoteğinden kurtulmaları nerdeyse imkansız. Yine de demokrasi için DTP’nin yaşaması şart.
Tel:
+90-212-354 5454
Adres:
Vatan Gazetesi Büyükdere Caddesi No: 123 Gayrettepe-Şişli ISTANBUL
E-posta:
rusen@rusencakir.com