ABD’de bugün Martin Luther King Günü. Yani bayram. Okullar, resmi daireler tatil. Ama Amerikalılar 4 Nisan 1968’de Memphis’de suikasta kurban giden King’in yerini doldurabilmiş değil. Çünkü King, sadece siyah Amerikalılar’ın vatandaşlık haklarının lideri değildi, dünya çapında ezilenlerin yanında yer alıyor ve ülkesinin emperyalist politikalarını cesaretle eleştiriyordu. Örneğin Vietnam Savaşı’na başından beri karşı çıkmıştı. Sırf bu yüzden 1981 yılında 6 milyon kişinin imzalarıyla senede bir günün King’in anısına bayram ilan edilmesi önerisine sağcı politikacılar uzun bir süre karşı çıkmıştı. Bunlardan biri de dönemin ABD Başkanı Ronald Reagan’dı. Fakat Amerikan Kongresi, Reagan’ın vetosuna imkan tanımayacak bir çoğunlukla öneriyi yasalaştırdı. King’in 15 Ocak 1929’da Atlanta’da doğmuş olmasını esas alarak, her Ocak ayının üçüncü Pazartesi’sini “Martin Luther King Günü” olarak kabul etti. İlk kez 20 Ocak 1986 gününde King resmen anıldı. Ancak ABD’nin 50 eyaletinin hepsinin bu günü bayram olarak kabul etmesi için 17 Ocak 2000 tarihini beklemek gerekecekti. Güney Carolina’daki Greenwich’in de bu sene onay vermesiyle nihayet ABD’de M. L. King Günü’nü kabul etmeyen idari birim kalmamış oldu.
Felaket mi olur?
Washington Post Gazetesi’nde Colbert I. King, M.L. King’in “İnsanlar, özellikle savaş zamanında hükümetlerini eleştirme görevini rahatlıkla üstlenemiyorlar” dediğini hatırlatıp sözü günümüze getiriyor ve haklı bir şekilde Amerikalıların, Irak’tan hemen çekilmesi için Bush yönetimini pek de zorlamadıklarından yakınıyor. Amerikalılar Bush’un “Irak’tan çekilirsek felaket olur” itirazına inanıyor veya inanmak istiyorlar. İlk bakışta Bush haklı gözüküyor. Mezhep çatışmaları şiddetlenir ve tüm bölgeye yayılır; Türkiye dahil komşuları, değişik gerekçelerle Irak’a müdahale etmeye kalkarlar, El Kaide kendine yeni ve güvenli bir saha bulur, İran’ın liderliğindeki Şiiler aşırı ölçüde güçlenir...
Felaket senaryolarını uzattıkça uzatabiliriz. Ama Bush’un son Irak planının hiçbir cazip yönü olmadığı, hiçbir şey vaat etmediği, yani başarısızlığının garanti olduğu da ortada. Anlaşılan Bush iki yıl daha Iraklılar’ı ve kendi kamuoyunu oyalamak ve belayı yerini alacak olan (muhtemelen Demokrat) başkana miras bırakmak istiyor. Hem yalancı, hem kötü niyetli, hem de beceriksiz olduğu kanıtlanmış olan Amerikan Başkanı bu iki yılda çatışmaları daha da körükleyerek, Irak’ın son demlerini, son ümit kırıntılarını da heder edecek. Fakat eninde sonunda ABD Irak’tan çekilmek zorunda kalacak ve esas felaket işte o zaman kopacak.
Martin Luther King, “An gelir, susmak ihanet olur” demiş ve Vietnam Savaşı’nın en kritik aşamasında “İşte o an geldi, suskunluğu bozmamız şart”diye büyük bir protesto başlatmıştı. Irak’ta da o an geldi ve geçiyor. İhanete ortak olmamanın yolu da Amerikan işgalinin hemen son bulmasını savunmaktan geçiyor.