Saddam’ın idam kararı çıktıktan sonra Amerikan ve Irak yönetiminde iki eğilim belirmişti. Bir yanda “Temyiz sürecini uzatıp Saddam’ın hayatı üzerinden Sünnilerle pazarlık edelim” diyenler vardı, karşılarındaysa “Hemen asalım. Ne olacaksa bir an önce olsun. Sonra da önümüze bakalım” diyenler. İkinciler baskın çıktı. Böylece Bush yönetiminin Irak konusunda yapageldiği vahim hatalara bir yenisi, belki de işgalden sonra en tehlikelisi eklenmiş oldu.

“Ne olacaksa olsun” diyenler idamın faturası karşısında şok olabilir, önlerine bir daha bakamayabilirler. Çünkü idamın Irak’a, bölgeye ve dünyaya ne kısa, ne de uzun vadede herhangi bir hayrının dokunabileceğini savunabilmek imkansız. Öncelikle idamın işgale karşı direnişin hızını azaltması söz konusu olamaz. Öyle olsaydı, Saddam’ın oğullarının öldürülmesinin ve kendisinin yakalanmasının ardından direniş daha da şiddetlenmezdi. Aynı şekilde El Kaide lideri Zerkavi’nin öldürülmesinin ardından intihar eylemleri daha da artmazdı.

Amerikalılar ve Irak’ı yönetenler artık sorunun kişilerden kaynaklanmadığını, dolayısıyla kişiler üzerinden çözülemeyeceğini kabul etmek zorundalar. Bu sefer de benzer bir durumla karşılaşmamız kuvvetle muhtemel. İdam Sünni Arapları muhtemelen daha da provoke edip, onları daha acımasız ve uzlaşmaz kılacak. Halbuki Amerikan askerlerinin Şii milisler ve İran ajanlarına karşı tavır almaya başlaması Sünnileri bir nebze memnun etmeye başlamıştı. Ayrıca birçok bölge ülkesinin de katkısıyla, bir dizi yarı açık ve gizli görüşmeler yapılıyor ve Sünniler siyasi sürece dahil edilmeye çalışılıyordu.

İdamdan birinci derecede sorumlu olan Amerikalıların bundan böyle Sünni Araplara ulaşıp onları kazanabilmeleri iyice zorlaşacaktır. Kuşkusuz idam en çok iç savaşı olumsuz etkileyecek, bunu daha da derinleştirecektir. Daha haber duyulur duyulmaz yaşanan Şiilere yönelik misillemeler, belki de yıllar sürecek bir kan davasının ilk işaretleri olarak görülebilir.

İdamı, Irak’ı bundan böyle tek parça halinde tutmanın imkansız olduğunun ilanı olarak kabul edebiliriz. Yani Saddam’la birlikte Irak denen ülkenin de ortadan kalktığını ileri sürmek hiç de yanlış olmayacaktır.